Borówka wysoka – uprawa, pielęgnacja i odmiany

Borówka wysoka (Vaccinium corymbosum) nazywana też borówką amerykańską do uprawy została wprowadzona zaledwie kilkadziesiąt lat temu, a dziś cieszy się olbrzymią popularnością. 

Borówka – idealna roślina do ogrodu

Krzewy borówki wysokiej są ozdobą ogrodu. Na wiosnę po­krywają się obficie dość dużymi, jasnymi kwiatami. W lecie dominuje ciemnoniebieski kolor owoców, poprzetykany zielonymi, błyszczącymi liśćmi. Jesienią natomiast liście przybierają barwę od zielonożółtej po­przez pomarańczową do karminowoczerwonej.

Borówka wysoka (Vaccinium corymbosum) ma niemal wszystkie cechy idealnej rośliny do upra­wy w ogrodzie przydomowym lub na działce. Ryzyko uprawy jest bardzo niskie, bowiem tylko sporadycznie krzewy są uszkadzane przez mróz w zimie, a kwiaty przez wiosenne przymrozki. Rośliny są mało podatne na choroby i szkodniki. W dobrych warunkach uprawy uzyskuje się co­rocznie wysoki plon owoców.

Odmiany borówki wysokiej

Bluetta - odmiana o średniej sile wzrostu i zwartym pokroju, mało podatna na przemarzanie. Owoce zebrane w niewielkie, luźne grona, dojrzewają bardzo wcześnie, już w połowie lipca. Są one średniej wielkości, kuliste, barwy niebieskiej z niewielkim nalotem woskowym, bardzo smaczne i aromatyczne.

Earliblue - charakteryzuje się silnym wzrostem i luźnym pokro­jem. Mało podatna na przemarzanie. Owoce dojrzewają wcześnie, w drugiej połowie lipca. Są one duże, lekko spłaszczone, jasnoniebie­skie, aromatyczne i smaczne, zebrane w grona średniej wielkości.

Patriot - rośnie średnio silnie, pokrój ma zwarty, wzniesiony. Ma­ło podatna na przemarzanie. Dojrzewa na przełomie lipca i sierpnia, nie-równomiernie. Owoce duże lub średniej wielkości, nieco spłaszczone, jasnoniebieskie, bardzo smaczne, zebrane w duże, luźne grona.

Bluecrop - najlepsza z odmian borówek,rośnie średnio silnie, pokrój ma wzniesiony i luźny. Mało zawodna w plonowaniu, wytrzymała na mróz i mało wrażliwa na suszę. Owoce dojrzewają zazwyczaj w pierwszej połowie sierpnia. Są wyrównane, duże, kuliste, pokryte jasnoniebieskim woskowym nalo­tem, zebrane w luźne grona.

Bluearrow - rośnie śred­nio silnie, pokrój ma rozłoży­sty. Średnio podatna na prze­marzanie. Owce zebrane w średniej wielkości, zwarte grona. Dojrzewają późno, w niektóre lata niewielka ich liczba nie dojrzewa przed na­staniem wczesnych, jesiennych przymrozków. Są bardzo duże, spłaszczone, niebieskie ze średnio intensywnym nalotem. W pełni dojrzałe są smaczne.

Jersey - rośnie silnie, pokrój ma luźny, wzniesiony. Mało podatna na przemarzanie i wiosenne przymrozki. Owoce dojrzewają późno, później niż ‚Darrow’. Są one średniej wielkości lub małe, smaczne, ze­brane w duże grona.

Emil - odmiana podobna do ‚Putte’, ale o nieco silniejszym wzro­ście i bardziej wzniesionym pokroju. Owoce dojrzewają w podobnym terminie, są podobnego kształtu i barwy, ale nieco mniejsze.

Borówka zależności od odmiany, owocuje od połowy lipca do końca września. Dojrzewanie i zbiór owoców trwa zwykle 3-4 tygodnie. Dobór kilku odmian pozwala na wydłuże­nie okresu zbioru owoców do ponad dwóch miesiecy. Cennymi odmianami o wczesnej porze dojrzewania owoców są ‚Earliblue’ i ‚Bluetta’, o średniej porze dojrzewają ‚Patriot’ i ‚Bluecrop’, a póź­no – ‚Darrow’ i ‚Jersey’. Na uwagę zasługują też odmiany o słabym wzroście, wywodzące się od borówki wąskolistnej – ‚Putte’ i ‚Emil’.

Owoce borówki wysokiej

Owocem jest jagoda, kulista lub lekko spłaszczona, średnicy 1-3 cm. Kolor skórki jest ciemnoniebieski z nalotem woskowym mniej lub bardziej intensywnym. Owoce borówki są wysoko cenione jako deserowe. Po zbiorze przez kilka dni nie tracą swojej wartości. Nadają się też do przetwórstwa domo­wego i wypieku ciast, ale najlepiej do mrożenia. Zawierają dużo cukrów, soli mineralnych, witamin i innych składników biologicznie czynnych.

Wymagania borówki wysokiej

Borówka wysoka jest mało podat­na na przemarzanie. Do jej uprawy można znaleźć stanowiska na terenie całej Polski. Najlepiej udaje się na gle­bach lekkich, próchnicznych, prze­wiewnych i ciepłych, w miejscach osłoniętych. Warunkiem dobrego wzrostu i owocowania jest duża kwa­sowość gleby, pH 5,8-4,8. Borówka wysoka nie znosi nawet krótkotrwa­łego zalewania. Poziom wody grun­towej powinien wynosić 35-60 cm. Na stanowiskach przesychających należy zastosować nawadnianie od­powiednio zakwaszoną wodą. Do te­go celu może nadawać się też zma­gazynowana woda opadowa. Gleby mineralne trzeba wzbogacić w mate­rię organiczną przez zmieszanie jej z kwaśnym torfem lub kompostowa­nymi trocinami z drzew iglastych. Podobnie jak borówkę brusznicę, do­brze jest borówkę wysoką sadzić w grupie innych roślin wrzosowatych.

Uprawa i pielęgnacja borówki wysokiej

Gleba
Sadzenie roślin musi być poprzedzone przygotowaniem podłoża. Kwasowość powinna mieścić się w granicach pH 3,8-4,8. Utrzymanie takiego odczynu gleby jest dość trudne. Dlatego najlepiej wykopać do­łek o głębokości 40 cm i szerokości 60-80 cm i wypełnić go mieszani­ną torfu kwaśnego i ziemi uprawnej lub ziemią wrzosową.

Sadzenie
Najczęściej rośliny sprzedawane są w pojemnikach. Powinny być sil­ne, z kilkoma pędami wysokości około 40 cm. Sadzi się je o kilka cm głę­biej niż rosły w pojemniku, w odległości około 1,2 m. Wokół posadzo­nych roślin usypuje się kopczyk z kompostowanych trocin lub rozdrob­nionej kory sosnowej.

Ściółkowanie
Ściółkowanie całej powierzchni warstwą około 10-15 cm jest korzystne, gdyż zapobiega zachwaszczeniu, utrzymuje wilgotność i temperaturę gleby na stałym poziomie oraz sprzyja rozwo­jowi systemu korzeniowego, który jest płytki. Do podlewania używamy wody nie zmieniającej kwasowości podłoża (np. deszczówki).

Nawożenie
Nawożenie ogranicza się najczęściej do dwu- lub trzykrotnego zasto­sowania na przedwiośniu i w okresie wiosennym, np. saletry amonowej w łącznej dawce 6 dag na krzew na glebie torfowej i około 10 dag na gle­bie mineralnej ściółkowanej. Nawozy potasowe i fosforowe, np. w posta­ci siarczanu potasu i superfosfatu potrójnego, w dawkach odpowiednio 4 i 2 dag na roślinę, stosuje się późną jesienią. Czasem bywa wskazane zastosowanie siarki mielonej, aby utrzymać kwaśny odczyn podłoża.

Cięcie
Cięcie krzewów wykonuje się zazwyczaj po czterech latach od po­sadzenia. Polega ono na usunięciu najstarszych pędów.

Tekst: Antoni Furtak, Szkółka „Ogrody Marzeń”, zdjęcie: Jeff Kubina Flickr CC

Polecane artykuły



inne artykuły z kategorii Owoce, warzywa i zioła, Rośliny ogrodowe (27 of 66 articles)
żółte poziomki


Żółta poziomka Yellow Wonder to nowa odmiana poziomki (Fragaria vesca). Tworzy niespotykane, wydłużone owoce o oryginalnej kremowo-żółtej barwie i żółtych nasionach.  Żółta poziomka odmiana Yellow Wonder Poziomka (Fragaria vesca) odmiany ...